Web’in 90’larda hiç beklenmedik bir şekilde televizyona ciddi bir rakip olarak ortaya çıkmasından yaklaşık 25 sene geçti. Artık rahatlıkla şunu söyleyebiliriz: Kazanan televizyon oldu! TV, medyayı, İnternet’i ve dolayısı ile
Yavaş kent, yavaş yemek tamam ama yavaş gazetecilik üzerine tartışma yok denecek kadar az Türkiye’de. Sürekli ekrana bakıp bir paragraflık ‘ayrıntılar geliyor’ metinlerini görmemiz bu yüzden. Hızla öğrenip geri kalmama
İnsanların habere para ödüyor olmasının esas nedeni gazeteciler. Ürün biziz. Ancak sorun şu ki 19. yüzyıla ait bir şey üretip bunu 21. yüzyıl insanına satmaya çalışıyoruz. Bunun değişmesi gerekiyor ve
Klişelere itirazları var. ‘İstisnai Türk’ olarak görülmek de istemiyorlar. Kendini Alman sayan bir kuşak olarak Renk ile niş bir grup yaratıyorlar. Almanya, bir süredir yine ilgi odağı. Gerek Gezi sonrası
Journalism++ ekibine göre veri ve yazılıma dayanan yeni yöntemlerle gazeteciler artık çok daha farklı araştırmacı gazetecilik örnekleri sergileyebiliyor. Gazeteciler Sendikası ve Journo tarafından yürütülen İsveç Başkosolosluğu destekli Freemedia projesi kapsamında
Yanlış bilgilendirme, Federal Meclis seçimlerinin sonucunu değiştirmedi, ancak yine de manşet olmayı başardı.
ICFJ (Uluslararası Gazetecilik Merkezi), Haber Odalarında Teknoloji Kullanım Raporu’nu yayımladı. Oldukça kapsamlı hazırlanan raporda, aralarında Türkiye’nin de olduğu 130 ülkeden, 2700 sayıda haber odası ile görüşülerek veri toplandı. Raporun en
Geleneksel basılı yayıncılık odaklı haber odalarından dijital haber odalarına geçiş yanında ilginç bir bölünmeyi de getiriyor. Finansmandan kaliteye bu dönüşüm, tahmin edilenden çok daha trajik sonuçlara gebe gibi görünüyor.
Vatan Şaşmaz’ın 27 Ağustos 2017 tarihinde Barbaros Bulvarı’nda bir otel odasında sırtından vurulmuş hâlde ölü bulunması, kendisini öldürdüğü düşünülen ve adının Filiz Aker olduğu söylenen şahsın ise Şaşmaz’ı öldürdükten sonra hayatına
20. yüzyılda en sessiz kalınan trajedilerden biri Bosna Hersek’teki olsa gerek. Ancak Bosna artık yalnızca bir trajedinin değil, ciddiye alınması gereken bir çokkültürlü medya deneyiminin de ülkesi.
Web’in 90’larda hiç beklenmedik bir şekilde televizyona ciddi bir rakip olarak ortaya çıkmasından yaklaşık 25 sene geçti. Artık rahatlıkla şunu söyleyebiliriz: Kazanan televizyon oldu! TV, medyayı, İnternet’i ve dolayısı ile
Yavaş kent, yavaş yemek tamam ama yavaş gazetecilik üzerine tartışma yok denecek kadar az Türkiye’de. Sürekli ekrana bakıp bir paragraflık ‘ayrıntılar geliyor’ metinlerini görmemiz bu yüzden. Hızla öğrenip geri kalmama
İnsanların habere para ödüyor olmasının esas nedeni gazeteciler. Ürün biziz. Ancak sorun şu ki 19. yüzyıla ait bir şey üretip bunu 21. yüzyıl insanına satmaya çalışıyoruz. Bunun değişmesi gerekiyor ve
Klişelere itirazları var. ‘İstisnai Türk’ olarak görülmek de istemiyorlar. Kendini Alman sayan bir kuşak olarak Renk ile niş bir grup yaratıyorlar. Almanya, bir süredir yine ilgi odağı. Gerek Gezi sonrası
Journalism++ ekibine göre veri ve yazılıma dayanan yeni yöntemlerle gazeteciler artık çok daha farklı araştırmacı gazetecilik örnekleri sergileyebiliyor. Gazeteciler Sendikası ve Journo tarafından yürütülen İsveç Başkosolosluğu destekli Freemedia projesi kapsamında
Yanlış bilgilendirme, Federal Meclis seçimlerinin sonucunu değiştirmedi, ancak yine de manşet olmayı başardı.
ICFJ (Uluslararası Gazetecilik Merkezi), Haber Odalarında Teknoloji Kullanım Raporu’nu yayımladı. Oldukça kapsamlı hazırlanan raporda, aralarında Türkiye’nin de olduğu 130 ülkeden, 2700 sayıda haber odası ile görüşülerek veri toplandı. Raporun en
Geleneksel basılı yayıncılık odaklı haber odalarından dijital haber odalarına geçiş yanında ilginç bir bölünmeyi de getiriyor. Finansmandan kaliteye bu dönüşüm, tahmin edilenden çok daha trajik sonuçlara gebe gibi görünüyor.
Vatan Şaşmaz’ın 27 Ağustos 2017 tarihinde Barbaros Bulvarı’nda bir otel odasında sırtından vurulmuş hâlde ölü bulunması, kendisini öldürdüğü düşünülen ve adının Filiz Aker olduğu söylenen şahsın ise Şaşmaz’ı öldürdükten sonra hayatına
20. yüzyılda en sessiz kalınan trajedilerden biri Bosna Hersek’teki olsa gerek. Ancak Bosna artık yalnızca bir trajedinin değil, ciddiye alınması gereken bir çokkültürlü medya deneyiminin de ülkesi.
