Birçok gazeteci şunları unutmuş gibi: Gazeteciler hükûmet çalışanı değildir. Gazeteciler devlet memuru değildir. Gazeteciler aktivist değildir, tetikçi hiç değildir. Gazetecinin işi sadece gerçekleri yansıtmaktır. Her ne kadar başlığın “Asiye nasıl
Mesleğinizi yaptığınız için aleyhinize bir soruşturma veya dava açılırsa ve cebinizden turkuaz bir kart çıkaramazsanız gazeteci sayılmadığınız gibi otomatikman suçlu kabul ediliyorsunuz. Felsefeci İoanna Kuçuradi, hukuki bir kurum olarak devleti
Dostları Galileo’yu engizisyon önünde “Haklısınız, dünya dönmüyor” demeye ikna etti. Galileo giyotine vurulmaktan kurtuldu. Ancak mahkeme kapısından çıkarken “Dünya yine de dönüyor” diyecekti. Önemli bilim insanı Galileo Galilei, insanlık tarihinin
Yaptıkları haberlerden dolayı bugün demir parmaklıklar arkasında olan Kürt gazetecileri devletin yok hükmünde sayma anlayışını sessiz kalarak onaylayan gazeteciler ve meslek örgütleri yeni bir medyayı doğru temele oturtabilir mi? Siyasi,
İktidar ve menfaat rüzgârları o gün nereden esiyorsa yalanları ona göre değişir. Turkuaz gazeteciler duruma anında uyum sağlayıp ağız değiştirir. Bazen talimat gecikir. Gelişmeleri kaçıran “gazeteciler” de ofsayta düşüverir. Bu
Yaşam hakkından sonra en önemli hak olan düşünce, ifade, gerçeğe ulaşma ve onu paylaşma hakkı gevşemeye gelmez. Hak ve özgürlükler toplumların, bir nevi Sisifos başkaldırısıdır. Sonu yoktur; rahatı, bıkması, vazgeçmesi
Bir katilin cinayet tanıklarını düşman sayması gibi, yozlaşmış iktidar da gazeteciyi düşman kabul eder. Türkiye’de gazeteci, kamuoyu ile etkileşim kurabiliyor. Kanaat oluşturabiliyor. Bu da onu hem bir güç, hem de
Gece nöbetçiliğine “gazeteciliğin karanlık yüzü” diyorum. Birtakım dolambaçlı işlerden bahsettiğim sanılmasın. Bilinmediği için “karanlık…” Gazetecilikte böyle bir çalışma şekli olduğu devamlı olarak atlanıyor; çünkü bugüne kadar mesleğin bu yönünden bahseden
Merkez medyada iktidarın propagandasına yıllarca ortak olan ‘gazeteci’lerin bugün çıkıp çalıştıkları kurumların nasıl cendereye alındığını anlattıklarında alkışlanmalarını anlayamıyorum. İktidarın kontrol ettiği medyada yönetici, üst düzey programcı veya yazar olarak kalmaya
Sloganların haberden çok prim yaptığı, televizyonların yayın saatlerini haber değil hep aynı isimlerin yer aldığı tartışma programlarıyla doldurduğu, yazıların haberden çok okunduğu bu dönem geride kalacak. Eski dönemin bütün yanlışlarından
Birçok gazeteci şunları unutmuş gibi: Gazeteciler hükûmet çalışanı değildir. Gazeteciler devlet memuru değildir. Gazeteciler aktivist değildir, tetikçi hiç değildir. Gazetecinin işi sadece gerçekleri yansıtmaktır. Her ne kadar başlığın “Asiye nasıl
Mesleğinizi yaptığınız için aleyhinize bir soruşturma veya dava açılırsa ve cebinizden turkuaz bir kart çıkaramazsanız gazeteci sayılmadığınız gibi otomatikman suçlu kabul ediliyorsunuz. Felsefeci İoanna Kuçuradi, hukuki bir kurum olarak devleti
Dostları Galileo’yu engizisyon önünde “Haklısınız, dünya dönmüyor” demeye ikna etti. Galileo giyotine vurulmaktan kurtuldu. Ancak mahkeme kapısından çıkarken “Dünya yine de dönüyor” diyecekti. Önemli bilim insanı Galileo Galilei, insanlık tarihinin
Yaptıkları haberlerden dolayı bugün demir parmaklıklar arkasında olan Kürt gazetecileri devletin yok hükmünde sayma anlayışını sessiz kalarak onaylayan gazeteciler ve meslek örgütleri yeni bir medyayı doğru temele oturtabilir mi? Siyasi,
İktidar ve menfaat rüzgârları o gün nereden esiyorsa yalanları ona göre değişir. Turkuaz gazeteciler duruma anında uyum sağlayıp ağız değiştirir. Bazen talimat gecikir. Gelişmeleri kaçıran “gazeteciler” de ofsayta düşüverir. Bu
Yaşam hakkından sonra en önemli hak olan düşünce, ifade, gerçeğe ulaşma ve onu paylaşma hakkı gevşemeye gelmez. Hak ve özgürlükler toplumların, bir nevi Sisifos başkaldırısıdır. Sonu yoktur; rahatı, bıkması, vazgeçmesi
Bir katilin cinayet tanıklarını düşman sayması gibi, yozlaşmış iktidar da gazeteciyi düşman kabul eder. Türkiye’de gazeteci, kamuoyu ile etkileşim kurabiliyor. Kanaat oluşturabiliyor. Bu da onu hem bir güç, hem de
Gece nöbetçiliğine “gazeteciliğin karanlık yüzü” diyorum. Birtakım dolambaçlı işlerden bahsettiğim sanılmasın. Bilinmediği için “karanlık…” Gazetecilikte böyle bir çalışma şekli olduğu devamlı olarak atlanıyor; çünkü bugüne kadar mesleğin bu yönünden bahseden
Merkez medyada iktidarın propagandasına yıllarca ortak olan ‘gazeteci’lerin bugün çıkıp çalıştıkları kurumların nasıl cendereye alındığını anlattıklarında alkışlanmalarını anlayamıyorum. İktidarın kontrol ettiği medyada yönetici, üst düzey programcı veya yazar olarak kalmaya
Sloganların haberden çok prim yaptığı, televizyonların yayın saatlerini haber değil hep aynı isimlerin yer aldığı tartışma programlarıyla doldurduğu, yazıların haberden çok okunduğu bu dönem geride kalacak. Eski dönemin bütün yanlışlarından
