İzmir 2. Uluslararası Edebiyat Festivali 15 Eylül’de başlıyor. İki sene önce ‘Edebiyat özgürleştirir’ sloganıyla yapılan festivalin bu yılki teması ‘barış’ olarak belirlendi. Festival kapsamında 11 ülkeden edebiyatçılar, bir ay boyunca
İzmir’in Torbalı ilçesine bağlı üç köyde, ekonominin temeli zeytin üretimi. Zeytinle geçinen köylülerin bir bölümü zeytinliklerin îmara açılmasına karşı. Ancak, sanayi tesisi kurulmasını isteyen de yok değil. Köylülere göre, tasarı
Alaçatı’da neler oluyor? İyi şeyler olmuyor. İşin doğrusu, tüm Türkiye’de olan Alaçatı’da da gerçekleşiyor. Yani her türlü güzellik ve emek, paraya ve ranta kurban ediliyor. Alaçatı’yı ilk parladığı yıllarda (2000’lerin
İlkbaharla birlikte ülkenin batısı bir festival kafasına girdi. Hemen her kasabada, her ilde şenlikler ve festivaller var. Ben yakınımdakileri tam kapasite izliyorum. Ot festivallerinden sonra, hevesle beklenen “enginar festivali” de
Türkiye dünyada en çok ekmek tüketilen ülke… Kişi başı yıllık 150 kilo imiş (bazı yerlerde 190 kilo olarak geçiyor). Tüketilen bu ekmeğin büyük kısmının “beyaz ekmek” olduğu sır değil. Son
Mart Dokuzu Ot Festivali 7’inci kez yapılıyor Urla’da. Doğal Sofra Urla, Urla Belediyesi ve İzmir Büyükşehir’in organize ettiği festival, dün Eski Tamirhane’de gerçekleşen paneller ve yemek atölyeleriyle başladı. Bugün ise
İzmir’de gözaltı sırasında işkence gördüğünü iddia eden Hüseyin Kaya’nın başvurusu inceleyen Anayasa Mahkemesi, ‘etkin soruşturma yürütülmediğine’ hükmetti. Karar üzerine, İzmir Terörle Mücadele Şubesinde görevli polislerden Yunus U. hakkında dava açıldı.
Son zamanlarda kiminle konuşsam, herkesin derdi aynı: İzmir’e ya da İzmir’in çevresindeki kasabalardan birine göç etmek ve kalan ömürlerini insan gibi yaşamak! İstanbul, malûmunuz, özellikle son yıllarda, ‘insan gibi yaşamanın’
Bol güneşli ve sıcak bir hava, bereketli topraktan fışkıran yüzlerce çeşit ot, sokaklarda buram buram kekik ve fesleğen kokusu… Heredot’un “en güzel gökyüzü altında ve en güzel iklimde kurulan” yer
Bölgeden haber yapan pek çok gazetecinin başından geçmiş bir hikâye aslında bu. Bir yol kesme, bir kimlik kontrolü hikâyesi. Sorun ise buna alışmış olmak.
İzmir 2. Uluslararası Edebiyat Festivali 15 Eylül’de başlıyor. İki sene önce ‘Edebiyat özgürleştirir’ sloganıyla yapılan festivalin bu yılki teması ‘barış’ olarak belirlendi. Festival kapsamında 11 ülkeden edebiyatçılar, bir ay boyunca
İzmir’in Torbalı ilçesine bağlı üç köyde, ekonominin temeli zeytin üretimi. Zeytinle geçinen köylülerin bir bölümü zeytinliklerin îmara açılmasına karşı. Ancak, sanayi tesisi kurulmasını isteyen de yok değil. Köylülere göre, tasarı
Alaçatı’da neler oluyor? İyi şeyler olmuyor. İşin doğrusu, tüm Türkiye’de olan Alaçatı’da da gerçekleşiyor. Yani her türlü güzellik ve emek, paraya ve ranta kurban ediliyor. Alaçatı’yı ilk parladığı yıllarda (2000’lerin
İlkbaharla birlikte ülkenin batısı bir festival kafasına girdi. Hemen her kasabada, her ilde şenlikler ve festivaller var. Ben yakınımdakileri tam kapasite izliyorum. Ot festivallerinden sonra, hevesle beklenen “enginar festivali” de
Türkiye dünyada en çok ekmek tüketilen ülke… Kişi başı yıllık 150 kilo imiş (bazı yerlerde 190 kilo olarak geçiyor). Tüketilen bu ekmeğin büyük kısmının “beyaz ekmek” olduğu sır değil. Son
Mart Dokuzu Ot Festivali 7’inci kez yapılıyor Urla’da. Doğal Sofra Urla, Urla Belediyesi ve İzmir Büyükşehir’in organize ettiği festival, dün Eski Tamirhane’de gerçekleşen paneller ve yemek atölyeleriyle başladı. Bugün ise
İzmir’de gözaltı sırasında işkence gördüğünü iddia eden Hüseyin Kaya’nın başvurusu inceleyen Anayasa Mahkemesi, ‘etkin soruşturma yürütülmediğine’ hükmetti. Karar üzerine, İzmir Terörle Mücadele Şubesinde görevli polislerden Yunus U. hakkında dava açıldı.
Son zamanlarda kiminle konuşsam, herkesin derdi aynı: İzmir’e ya da İzmir’in çevresindeki kasabalardan birine göç etmek ve kalan ömürlerini insan gibi yaşamak! İstanbul, malûmunuz, özellikle son yıllarda, ‘insan gibi yaşamanın’
Bol güneşli ve sıcak bir hava, bereketli topraktan fışkıran yüzlerce çeşit ot, sokaklarda buram buram kekik ve fesleğen kokusu… Heredot’un “en güzel gökyüzü altında ve en güzel iklimde kurulan” yer
Bölgeden haber yapan pek çok gazetecinin başından geçmiş bir hikâye aslında bu. Bir yol kesme, bir kimlik kontrolü hikâyesi. Sorun ise buna alışmış olmak.
