“Ölülerin yanından onları görmeden geçip gitmek insanlığın çok eski bir alışkanlığıdır” Felaketler coğrafyasında yaşıyorsanız, bazı cümleler sizi hep takip eder. Portekizli Yazar Jose Saramago’nun Körlük adlı romanında geçen, yukarıdaki cümle
Cumhuriyet Gazetesi Yazarı ve Akademisyen Özgür Mumcu ile ilk romanı Barış Makinesi’ni ve arkadaşlarıyla kurdukları bir portaldan Cumhuriyet’e uzanan ve birçok duraktan oluşan yolculuğunu konuştuk. Gazeteciliğin geleceğine ilişkin fikir alışverişini
Günümüzde internet teknolojilerindeki hızlı gelişmeleri yakından takip eden, mesajlarını iletmede sosyal medyayı en etkili biçimde kullanan aktörlerden biri de terör örgütleri. Washington’daki Brookings Enstitüsü 2015 yılında Twitter’da IŞİD’i destekleyen 70.000
Bölgeden haber yapan pek çok gazetecinin başından geçmiş bir hikâye aslında bu. Bir yol kesme, bir kimlik kontrolü hikâyesi. Sorun ise buna alışmış olmak.
Ankara cankırımının hemen ardından ve izleyen günlerde yazılı ve görsel medyanın durumunu “Türkiye’deki kamplaşmanın medyaya yansıması” diye tanımlamak epey yalınkat, epey yüzeysel bir tanımlama olur. Meslek ahlâkını yitirmemiş, haberciliğin temel
Ankara katliamını kimin yaptığı belli. Peki neden şimdi ve amaçlanan ne? Hepimizin aklındaki soruları, islami hareketler konusunda uzman bir isme, Ruşen Çakır’a soruyoruz.
Günümüzün enformasyon sağanağı altında, hayati önemdeki haberleri gündemde tutmak çok zor ama imkânsız değil.
“Ölülerin yanından onları görmeden geçip gitmek insanlığın çok eski bir alışkanlığıdır” Felaketler coğrafyasında yaşıyorsanız, bazı cümleler sizi hep takip eder. Portekizli Yazar Jose Saramago’nun Körlük adlı romanında geçen, yukarıdaki cümle
Cumhuriyet Gazetesi Yazarı ve Akademisyen Özgür Mumcu ile ilk romanı Barış Makinesi’ni ve arkadaşlarıyla kurdukları bir portaldan Cumhuriyet’e uzanan ve birçok duraktan oluşan yolculuğunu konuştuk. Gazeteciliğin geleceğine ilişkin fikir alışverişini
Günümüzde internet teknolojilerindeki hızlı gelişmeleri yakından takip eden, mesajlarını iletmede sosyal medyayı en etkili biçimde kullanan aktörlerden biri de terör örgütleri. Washington’daki Brookings Enstitüsü 2015 yılında Twitter’da IŞİD’i destekleyen 70.000
Bölgeden haber yapan pek çok gazetecinin başından geçmiş bir hikâye aslında bu. Bir yol kesme, bir kimlik kontrolü hikâyesi. Sorun ise buna alışmış olmak.
Ankara cankırımının hemen ardından ve izleyen günlerde yazılı ve görsel medyanın durumunu “Türkiye’deki kamplaşmanın medyaya yansıması” diye tanımlamak epey yalınkat, epey yüzeysel bir tanımlama olur. Meslek ahlâkını yitirmemiş, haberciliğin temel
Ankara katliamını kimin yaptığı belli. Peki neden şimdi ve amaçlanan ne? Hepimizin aklındaki soruları, islami hareketler konusunda uzman bir isme, Ruşen Çakır’a soruyoruz.
Günümüzün enformasyon sağanağı altında, hayati önemdeki haberleri gündemde tutmak çok zor ama imkânsız değil.
