Dünyada çok saygın bir yeri olan belgesel türüyle toplum olarak ciddi bir sorunumuz var. Anlatmaya çalışayım. Yirmi yılı aşkın yayıncılık hayatımda belgeselin bir takım abesliklere ‘paravan’ edilmek dışında gündeme geldiğini
Özgecan Aslan cinayetinin ardından kadına yönelik erkek şiddeti toplumda infial yarattı ve bu infial medya içeriğine de yansıdı. Ancak uzmanlar, medyanın bu türden haberlere yer verirken sıklıkla yaptığı hataları sürdürdüğüne
Toplumsal ya da siyasi kriz zamanları, doğal afetler veya savaş ve terör saldırıları anında ve sonrasında yapılan tüm gazetecilik işleri ‘Kriz Gazeteciliği’ kapsamında ele alınmaktadır.
Türkçenin büyük romancısı ve gazeteciliğimizin efsane röportajcısı Yaşar Kemal’i saygıyla anıyoruz.
Gezi Parkı protestolarının ilk günlerinde TGS İstanbul Şubesini devralan genç ekip, bütün bir sendikayı Gezi rüzgarıyla değiştireceğini henüz bilmiyordu. Birazdan okuyacaklarınız işte bu değişimin hikâyesi. Hikâye şöyle başlıyor: Yaş ortalaması
Dehşet görüntülerini defalarca izleyen, fotoğrafları sansürsüz gören, görgü tanıklarıyla ilk röportajları yapan gazetecilerin akıl sağlığını korumak için yapması gerekenler var.
Günümüzün enformasyon sağanağı altında, hayati önemdeki haberleri gündemde tutmak çok zor ama imkânsız değil.
Gazetecinin sendikayla korunması, diğer işkollarına göre ayrı bir öneme sahip. Çünkü gazetecinin yapacağı haber yüzünden işinden kovulma riski, haberin niteliğini de belirliyor. İşinden kovulduğunda güvencesiz olduğunu bilen bir gazeteci için
Türkiye’de yayın yasağı, sansür, oto-sansür her zaman oldu. Medya sadece siyasi iktidarın değil, muhalefetin de soru soran gazeteciden hoşlanmadığına hemen her dönemde tanıklık etti. Öyle ki sadece geçen yıl 339
Öğrencilik yıllarımın çok şanslı bir toplumsal gelişim süreciyle çakıştığını söyleyerek söze girmeliyim. 1961 Anayasası arkasından gelen sendikal, siyasal, demokratik örgütlenmelerin önünü açan yasalarla çok hızlı, örgütlü bir toplumsal gelişim sürecine
Dünyada çok saygın bir yeri olan belgesel türüyle toplum olarak ciddi bir sorunumuz var. Anlatmaya çalışayım. Yirmi yılı aşkın yayıncılık hayatımda belgeselin bir takım abesliklere ‘paravan’ edilmek dışında gündeme geldiğini
Özgecan Aslan cinayetinin ardından kadına yönelik erkek şiddeti toplumda infial yarattı ve bu infial medya içeriğine de yansıdı. Ancak uzmanlar, medyanın bu türden haberlere yer verirken sıklıkla yaptığı hataları sürdürdüğüne
Toplumsal ya da siyasi kriz zamanları, doğal afetler veya savaş ve terör saldırıları anında ve sonrasında yapılan tüm gazetecilik işleri ‘Kriz Gazeteciliği’ kapsamında ele alınmaktadır.
Türkçenin büyük romancısı ve gazeteciliğimizin efsane röportajcısı Yaşar Kemal’i saygıyla anıyoruz.
Gezi Parkı protestolarının ilk günlerinde TGS İstanbul Şubesini devralan genç ekip, bütün bir sendikayı Gezi rüzgarıyla değiştireceğini henüz bilmiyordu. Birazdan okuyacaklarınız işte bu değişimin hikâyesi. Hikâye şöyle başlıyor: Yaş ortalaması
Dehşet görüntülerini defalarca izleyen, fotoğrafları sansürsüz gören, görgü tanıklarıyla ilk röportajları yapan gazetecilerin akıl sağlığını korumak için yapması gerekenler var.
Günümüzün enformasyon sağanağı altında, hayati önemdeki haberleri gündemde tutmak çok zor ama imkânsız değil.
Gazetecinin sendikayla korunması, diğer işkollarına göre ayrı bir öneme sahip. Çünkü gazetecinin yapacağı haber yüzünden işinden kovulma riski, haberin niteliğini de belirliyor. İşinden kovulduğunda güvencesiz olduğunu bilen bir gazeteci için
Türkiye’de yayın yasağı, sansür, oto-sansür her zaman oldu. Medya sadece siyasi iktidarın değil, muhalefetin de soru soran gazeteciden hoşlanmadığına hemen her dönemde tanıklık etti. Öyle ki sadece geçen yıl 339
Öğrencilik yıllarımın çok şanslı bir toplumsal gelişim süreciyle çakıştığını söyleyerek söze girmeliyim. 1961 Anayasası arkasından gelen sendikal, siyasal, demokratik örgütlenmelerin önünü açan yasalarla çok hızlı, örgütlü bir toplumsal gelişim sürecine
