Gazeteci. Gazi Üniversitesi İletişim Fakültesi Gazetecilik Bölümü mezunu. Hacettepe Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Bölümünü, “Avrupa’daki ABD Üsleri ve Üslerin ABD Hegemonyasına Katkısı: Soğuk Savaştan 2008’e” başlıklı teziyle tamamladı. Yakın zamana kadar ulusal gazete ve dergilerde çalışıyordu. Halihazırda Internet haberciliği alanında çeşitli çalışmalarıyla mesleğini sürdürmekte.
Bu kez de olmadı. Ahmet Şık, Akın Atalay, Kadri Gürsel, Murat Sabuncu ve Emre İper bir kez daha hem de tüm haklılıklarına rağmen özgürlüklerinden alıkonuldu. Cumhuriyet davasına sonradan eklenen Ahmet
Mahkeme salonları gazetecilerle dolup taşıyor. Bir ifadeden ötekine koşturup duruyorlar. 170’e yakını ‘koşturamıyor’ bile; tutuklu. Hemen her yargılamadan hapis cezası çıkıyor. Gerçeğe ve habere erişimin bedeli bu kadar ağır olup
Türkiye’de medyaya yönelen siyasi baskı, tiraj kaybı ve içsel çekişmelerin pek bahsi geçmeyen ayağında mizah dergileri duruyor. Çokça patırtı çıkmasa ve kendilerine yönelen türlü tazyikleri sessiz sedasız püskürtmeye çalışsalar da,
İlki siyasetin, ikincisi ise yaşamın merkezi. Ankara, saatler geceyi vurduğunda ışıklarını söndürme konusunda pek tereddüt etmez. İstanbul ise günün farklı bir evresine geçer ve gecenin ışıkları, yerini güneşin aydınlığına bırakana
Türkiye’de ne zaman baskı atmosferi kol gezmeye başlasa, fatura tıpkı bugün olduğu gibi geçmişte de akademiye ve barış için kalem oynatanlara çıkarıldı. Sarı zarflara sığdırılan iki satırlık yazılar hocalar için
“Sakıncalı, çünkü…” diye başlayan polis tutanakları veya mahkeme kararları, yasağı savunacak gerekçelerini her dönem buluyor. Gazetecilere ve onların kitaplarına yönelik baskı yeniden ve biteviye üretiliyor. Karanlık dönemlerde oklar genelde gazetecilere
Bu kez de olmadı. Ahmet Şık, Akın Atalay, Kadri Gürsel, Murat Sabuncu ve Emre İper bir kez daha hem de tüm haklılıklarına rağmen özgürlüklerinden alıkonuldu. Cumhuriyet davasına sonradan eklenen Ahmet
Mahkeme salonları gazetecilerle dolup taşıyor. Bir ifadeden ötekine koşturup duruyorlar. 170’e yakını ‘koşturamıyor’ bile; tutuklu. Hemen her yargılamadan hapis cezası çıkıyor. Gerçeğe ve habere erişimin bedeli bu kadar ağır olup
Türkiye’de medyaya yönelen siyasi baskı, tiraj kaybı ve içsel çekişmelerin pek bahsi geçmeyen ayağında mizah dergileri duruyor. Çokça patırtı çıkmasa ve kendilerine yönelen türlü tazyikleri sessiz sedasız püskürtmeye çalışsalar da,
İlki siyasetin, ikincisi ise yaşamın merkezi. Ankara, saatler geceyi vurduğunda ışıklarını söndürme konusunda pek tereddüt etmez. İstanbul ise günün farklı bir evresine geçer ve gecenin ışıkları, yerini güneşin aydınlığına bırakana
Türkiye’de ne zaman baskı atmosferi kol gezmeye başlasa, fatura tıpkı bugün olduğu gibi geçmişte de akademiye ve barış için kalem oynatanlara çıkarıldı. Sarı zarflara sığdırılan iki satırlık yazılar hocalar için
“Sakıncalı, çünkü…” diye başlayan polis tutanakları veya mahkeme kararları, yasağı savunacak gerekçelerini her dönem buluyor. Gazetecilere ve onların kitaplarına yönelik baskı yeniden ve biteviye üretiliyor. Karanlık dönemlerde oklar genelde gazetecilere
